Ο διεθνής Τύπος σχολιάζει το εργασιακό νομοσχέδιο της ελληνικής κυβέρνησης, που επιτρέπει, υπό προϋποθέσεις, έως και 13 ώρες εργασίας ημερησίως στον ίδιο εργοδότη, κυρίως με έντονη κριτική και προβληματισμό.
Κυριότερα σημεία της διεθνούς κάλυψης:
Αντιδράσεις και Απεργίες: Τα διεθνή μέσα ενημέρωσης έδωσαν μεγάλη έμφαση στις πανεθνικές απεργίες και τις μαζικές διαδηλώσεις στην Ελλάδα από συνδικάτα και την αντιπολίτευση, οι οποίες έφεραν τη χώρα σε αδιέξοδο, διαμαρτυρόμενα για το νομοσχέδιο.
"Οπισθοδρόμηση" των Εργασιακών Δικαιωμάτων: Πολλά άρθρα κάνουν λόγο για "ιστορική οπισθοδρόμηση" και "εκμετάλλευση", με τα συνδικάτα να χαρακτηρίζουν το νόμο "μεσαιωνικό" ή να μιλούν για "σύγχρονη δουλεία" και κατάργηση του 8ώρου.
Διαφωνία για την "Εθελοντική" Φύση: Υπάρχει σκεπτικισμός για τον ισχυρισμό της κυβέρνησης ότι η επέκταση του ωραρίου είναι "προαιρετική" και απαιτεί τη συναίνεση του εργαζομένου. Κριτικοί υποστηρίζουν ότι σε μια αγορά εργασίας με χαμηλούς μισθούς (μεταξύ των χαμηλότερων στην ΕΕ) και υψηλή εξάρτηση από τον εργοδότη, η άρνηση μπορεί να οδηγήσει σε απόλυση ή εκφοβισμό.
Σκοπός της Κυβέρνησης: Αναφέρεται η θέση της κυβέρνησης ότι η μεταρρύθμιση στοχεύει στον εκσυγχρονισμό της αγοράς εργασίας, στην αντιμετώπιση των ελλείψεων προσωπικού (ιδίως στον τουρισμό) και στη νομιμοποίηση πρόσθετων ωρών εργασίας που γίνονται ήδη στην πράξη, με καλύτερη αμοιβή (40% προσαύξηση).
Ευρωπαϊκό Πλαίσιο: Τονίζεται ότι οι Έλληνες εργάζονται ήδη τις περισσότερες ώρες στην Ευρώπη κατά μέσο όρο (σύμφωνα με τη Eurostat), ενώ οι μισθοί παραμένουν χαμηλοί, με τους κριτικούς να σημειώνουν ότι οι χώρες με τη μεγαλύτερη παραγωγικότητα στην ΕΕ έχουν συχνά τα μικρότερα ωράρια.
Περιορισμοί: Υπογραμμίζεται πως το 13ωρο επιτρέπεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, περιορίζεται σε 37 ημέρες ετησίως (περίπου 3 ημέρες το μήνα) και δεν υπερβαίνει το ανώτατο εβδομαδιαίο όριο των 48 ωρών (σε 4μηνη βάση) ή τις ετήσιες 150 ώρες υπερωρίας.
Γενικά, η κάλυψη εστιάζει στην αντιπαράθεση μεταξύ της κυβερνητικής προσέγγισης για "ευελιξία" και των ανησυχιών των εργαζομένων για την περαιτέρω διάβρωση των δικαιωμάτων τους.


